غزل ۷۸ - کوی عشق است این که در هر گام صد عاقل گم است

کوی عشق است این که در هر گام صد عاقل گم است
تا قیامت جان فراموش است و این جا دل گم است ۱

خود چه راه است این که در صد سال یک منزل نیافت
آن که در هر نیم گامش طی صد منزل گم است ۲

لذت جان دادنم بنگر که در روز جزا
ننک قتلم در هجوم لذت قاتل گم است ۳

یار در دل هست اگر دل نیست ایمن گو مباش
کعبه گر محمل نشینم نیست از محمل گم است ۴

این که می گویند دریا می گشاید دست بخت
تا در دل می شنو اما کلید دل گم است ۵

در هجوم چاره اندیشی عرفی گشته گم
عقل رهبر هم درین اندیشه ی هایل گم است ۶