خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از عرفی شیرازی بیانگر درد و رنج عاشقانه، تسلیم در برابر عشق، و جدایی است. شاعر از مفاهیمی مانند زخم‌های عشق، سماع (رقص صوفیانه)، و وداع با یار سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که این احساسات و تجربیات منحصر به فرد اوست.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعاره‌های به‌کار رفته ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
غزل ۷۷ - زخم از دهان تیغ ربودن نزاع ماست
زخم از دهان تیغ ربودن نزاع ماست
تسلیم گشتن و بتپیدن سماع ماست ۱
در پیشگاه دیر و حرم، هر کجا، که هست
دین شکسته و دل پر خون متاع ماست ۲
صد فوج ناز و عشوه به میدان طلب، که ما
جنگ ستیزه ی تو و عجز شجاع ماست ۳
چون راحت آیدت به سلام، ای رفیق درد
آغوش برگشا که وقت وداع ماست ۴
عرفی نوای مرغ تو در هیچ باغ نیست
این نغمه خاصه ی چمن اختراع ماست ۵
تسلیم گشتن و بتپیدن سماع ماست ۱
در پیشگاه دیر و حرم، هر کجا، که هست
دین شکسته و دل پر خون متاع ماست ۲
صد فوج ناز و عشوه به میدان طلب، که ما
جنگ ستیزه ی تو و عجز شجاع ماست ۳
چون راحت آیدت به سلام، ای رفیق درد
آغوش برگشا که وقت وداع ماست ۴
عرفی نوای مرغ تو در هیچ باغ نیست
این نغمه خاصه ی چمن اختراع ماست ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۷۶ - باز آتش غم دست در آغوش رخس ماست
گوهر بعدی:غزل ۷۸ - کوی عشق است این که در هر گام صد عاقل گم است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
