خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری از عرفی شیرازی است که به موضوعاتی مانند نصیحت، عشق، زیبایی، آزادی، نفس انسان و توبه اشاره دارد. شاعر از زیبایی و فصل بهار، آزادی بلبل، اهمیت نفس انسان و توبهٔ رندان خرابات سخن می‌گوید.
متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، اشاره به موضوعاتی مانند توبهٔ رندان خرابات نیاز به درک بالاتری از زندگی و تجربه دارد.
غزل ۴۸ - لب فروبستن ناصح گرهی بر باد است
لب فروبستن ناصح گرهی بر باد است
صد ره این بست و گشادم بر یاد است ۱
گل حسن تو بود در همه جا فصل بهار
بلبل باغ نوا از همه غم آزاد است ۲
آدمی را ز همه چیز نفس منتخب است
در نفس منتخب آن است که با فریاد است ۳
عرفی ار توبه ز می کرد نماند محجوب
توبه ی رند خرابات شکست آباد است ۴
صد ره این بست و گشادم بر یاد است ۱
گل حسن تو بود در همه جا فصل بهار
بلبل باغ نوا از همه غم آزاد است ۲
آدمی را ز همه چیز نفس منتخب است
در نفس منتخب آن است که با فریاد است ۳
عرفی ار توبه ز می کرد نماند محجوب
توبه ی رند خرابات شکست آباد است ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۷ - تاج زر گر بودش فتنه ی از بهر خود است
گوهر بعدی:غزل ۴۹ - تا کوکبه ی رحمت جاوید بلند است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
