غزل ۴۷ - تاج زر گر بودش فتنه ی از بهر خود است

تاج زر گر بودش فتنه ی از بهر خود است
فتنه این است که در زیر کلاه نمد است ۱

معنی تجربه بشناس و ره تجربه گیر
تا بدانی که تو را ظلم عدالت مدد است ۲

در میانی خزف و گوهرم اندیشه به جاست
من که دی هر که نکو یافتم امروز بد است ۳

گر شود جام بدل شخص مبدل نشود
هر کجا یا صنم آمد به زبان یا صمد است ۴

حسد تهمت آزادی سروم بگداخت
این مرادی است که بر تهمت او هم حسد است ۵

رقم هندسه عرفی منه اشعار مرا
هر جه زین باغ بروید گل سر سبد است ۶