غزل ۱۵۴۹ - زنهار مرا مگو که پیرم

زِنْهار مرا مگو که پیرم
پیریّ و فَنا کجا پَذیرم؟ ۱

من ماهیِ چَشمه حَیاتَم
من غَرقه بَحرِ شَهْد و شیرم ۲

جُز از لبِ لَعْلِ جان نَنوشَم
غیرِ سَرِ زُلفِ او نگیرم ۳

گَر کَژْ نَهَدَم کَمانِ ابرو
در حُکْمِ کَمانِ او چو تیرم ۴

انداخته‌یی چو تیر دورَم
بَرگیر که از تو ناگُزیرم ۵

پَرَّم تو دَهی چرا نَپَرَّم؟
میرم چو تویی چرا بِمیرم؟ ۶