غزل ۱۵۴۸ - روی تو چو نوبهار دیدم

رویِ تو چو نوبَهار دیدم
گُل را زِ تو شَرمسار دیدم ۱

تا در دلِ من قَرار کردی
دل را زِ تو‌‌ بی‌قَرار دیدم ۲

من چَشم شُدم همه چو نرگس
کانْ نَرگسِ پُرخُمار دیدم ۳

در عشق رَوَم که عشق را من
از جُمله بَلا حِصار دیدم ۴

از مُلْکِ جهان و عیشِ عالَم
من عشقِ تو اختیار دیدم ۵

خود مُلْک توییّ و جانِ عالَم
یک بود و مَنَش هزار دیدم ۶

من مُردم و از تو زنده گشتم
پس عالَم را دو بار دیدم ۷

ای مُطرب اگر تو یار مایی
این پَرده بزَن که یار دیدم ۸

در شهرِ شما چه یارْ جویَم؟
چون یاریِ شهریار دیدم ۹

چون در بَرِ خود خوشَش فَشُردم
آیینِ شِکَرفَشار دیدم ۱۰

چون بَستم من دَهانِ زِ گفتن
بَسْ گفتنِ‌‌ بی‌شُمار دیدم ۱۱

چون پایْ نَمانْد اَنْدَر این رَهْ
من رفتنِ راهْوار دیدم ۱۲

سَر دَرنکَشم زِ ضُر که‌‌ بی‌سَر
سَرهایِ کُلاهْدار دیدم ۱۳

بس کُن که مَلول گشت دِلْبَر
بر خاطِر او غُبار دیدم ۱۴