خلاصه و رده‌بندی سنی 18+

این شعر از بیدل دهلوی، شاعر پارسی‌گوی، با استفاده از تصاویر و استعاره‌های پیچیده، به موضوعاتی مانند ناکامی، عشق، مستی، رنج و ندامت می‌پردازد. شاعر از عناصری مانند مینا (جام شراب)، اشک، گل، و خون برای بیان احساسات عمیق خود استفاده می‌کند. در نهایت، شعر به نوعی هشدار درباره غفلت از عبرت‌گیری و پیامدهای آن ختم می‌شود.

این شعر دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و مفاهیمی مانند مستی و رنج ممکن است برای خوانندگان جوانتر نامفهوم یا گمراه‌کننده باشد.

مشاهده کامل

غزل ۲۷۰ - ز بخت نارسا نگرفت دستم‌گردن مینا

ز بخت نارسا نگرفت دستم‌گردن مینا
مگر مژگان دماند اشک وگیرد دامن مینا ۱

درین میخانه‌تا ساغرکشی ساز ندامت‌کن
گلوی بسملی می‌افشرد خندیدن مینا ۲

زبان تاک تا دم می‌زند تبخاله می‌بندد
که برق می نمی‌گنجد مگردرخرمن مینا ۳

بهاری در نظرگل می‌کند ما نمی‌دانم
به‌طبع غنچه‌ها رنگ ست یا خون درتن مینا ۴

خیال مستی آن چشم هرجا می فروش‌آید
عرق بیرون‌کشد شرم از جبین روشن مینا ۵

نشاط جاودان خواهی دلی راصید الفت‌کن
که مستی‌هاست موقوف به‌دست آوردن مینا ۶

اگر از ساغر آگاهی دل نشئه‌ای داری
به رنگ پرتومی طوف‌کن پیرامن مینا ۷

تو ای غافل چرا پیمانهٔ عبرت نمی‌گیری
که عشرت جام در خون می‌زند از شیون مینا ۸

به خود بالیدن گردون هوایی در قفس دارد
خلا می‌زاید ازکیفیت آبستن مینا ۹

میی در چشم داریم الوداع ای رنج مخموری
که امشب موج اشکی برده‌ام تا دامن مینا ۱۰

اگرسنگ رهت هوش است فال می پرستی زن
که از خود برنخیزی بی‌عصای‌گردن مینا ۱۱

به حرف ناملایم زحمت دلها مشو بیدل
که هرجا جنس سنگی هست باشد دشمن مینا ۱۲
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۶۹ - بیا خورشید معنی را ببین ازروزن مینا
گوهر بعدی:غزل ۲۷۱ - شفق در خون حسرت می‌تپد از دیدن مینا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.