خلاصه و رده‌بندی سنی 18+

این متن شعری است که در آن شاعر از عشق و جدایی سخن می‌گوید. او از کوتاهی زمان وصال و طولانی بودن زمان هجران شکایت می‌کند و از شراب به عنوان تسلی‌دهنده یاد می‌کند. شاعر همچنین به بی‌پروایی در نوشیدن شراب اشاره می‌کند و از ترس مرگ در برابر معشوق سخن می‌گوید.

این متن شامل مفاهیمی مانند شراب و بی‌پروایی در نوشیدن آن است که ممکن است برای مخاطبان زیر 18 سال مناسب نباشد. همچنین، مفاهیم عشق و جدایی ممکن است برای سنین پایین‌تر قابل درک نباشد.

مشاهده کامل

غزل ۱۳۶۷ - رشأ العشق حبیبی لشرود ومضل

رَشَأُ الْعِشْقِ حَبیبی لَشَرُودٌ وَمُضِلّ
کُلُّ قَلْبٍ لِهَواهُ وَجَدَ الصَّبْرَیَصِل ۱

سَنَةُ الْوَصْلِ قَصیرٌ، عَجِلٌ مُعْتَجِلٌ
سَنَةُ الْهَجْرِ طَویلٌ وَمَدیدٌ وَمُمِل ۲

یَمْلأُ الْکَأْسَ حَبیبی وَطَبیبی وَیَذَرْ
فَعِلُنْ مُفْتَعِلُنْ اَوْفَعِلاتُنْ وَفَعَل ۳

ناوَلَ الْکَأْسَ نَهارًا وَجِهارًا وَقِحًا
لا یَخافُ رَهَقًا مَنْ بِمُحَیّاکَ قُتِل ۴
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۳۶۶ - یا بدیع الحسن قد اوضحت بالبلبال بال
گوهر بعدی:غزل ۱۳۶۸ - عمرک یا واحدا فی درجات الکمال
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.