این متن به موضوعاتی مانند رهایی از غم، تلاش و پشتکار، و تفکر عمیق درباره زندگی میپردازد. در آن از مثالهایی مانند مورچه و سلیمان، دریا و کشتی استفاده شده است تا مفاهیمی مانند تلاش بیوقفه، رهایی از وابستگیها، و تفکر فراتر از ظواهر را بیان کند. همچنین، به نقش انسان در مسیر زندگی و رهایی از دغدغههای مادی اشاره میشود.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۱۲۹۷ - مدارم یک زمان از کار فارغ
که گردد آدمی غَم خوارْ فارغ ۱
چو فارغ شُد غَم او را سُخره گیرد
مَبادا هیچ کَس ای یارْ فارغ ۲
قَلَنْدَر گر چه فارغ مینِمایَد
وَلیکن نیست در اَسْرارْ فارغ ۳
زِ اَوَّل میکَشَد او خارِ بسیار
همه گُل گشت و گشت از خار فارغ ۴
چو موری دانهها اَنْبار میکرد
سُلَیمان شُد شُد از اَنْبارْ فارغ ۵
چو دریاییست او پُرکار و بیکار
ازو گیرند و او زِایثارْ فارغ ۶
قَلَنْدَر هست در کَشتی نِشَسته
رَوان در راه و از رَفتارْ فارغ ۷
دَرین حیرت بَسی بینی دَرین راه
زِ کَشتیّ و زِ دریابارْ فارغ ۸
به یادِ بَحر مَست از وَهْمِ کَشتی
نِشَسته اَحْمَقی بسیارْ فارغ ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.