این متن به انتقاد از برخی افراد ریاکار و بیارزش میپردازد که ظاهراً زاهد و متقی هستند، اما در باطن فاقد ارزش و اصالت اند. شاعر بیان میکند که چنین افرادی به راحتی و با هزینهای ناچیز قابل دستیابی هستند.
این متن حاوی مفاهیم انتقادی و اخلاقی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم انتزاعی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۱۱۶۳ - عار بادا جهانیان را عار
از دو سه ماده اَبْلَهِ طَرّار ۱
شَکْلَکِ زاهِدان ولی زِ درون
لَیْسَ فی الدّار سَیِّدی دَیّار ۲
به دو پولِ سیاه بِتْوان یافت
زین چُنین خَربَطانْ دو سه خَروار ۳
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.