خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این شعر، شاعر از آتش شمع می‌خواهد که به تن لاغر فردی رحم کند و از چشمان اشکبار او دوری کند. همچنین اشاره می‌کند که فرد مورد نظر طلاق گرفته و از او جدا شده است و امشب نمی‌تواند با او باشد.
متن حاوی مفاهیم عاطفی عمیق مانند جدایی و غم است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم یا سنگین باشد. همچنین درک کامل شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
شماره ۱۱۱ - ای آتشِ شمع بر تنِ لاغرِ او
ای آتشِ شمع بر تنِ لاغرِ او
رحمت کن و بگریز ز چشمِ ترِ او ۱
وی داده طلاق او و زو ببریده
امشب نتوانی که شوی با سرِ او ۲
رحمت کن و بگریز ز چشمِ ترِ او ۱
وی داده طلاق او و زو ببریده
امشب نتوانی که شوی با سرِ او ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۰ - ای شمعِ جهان فروز! در هر نفسی
گوهر بعدی:شماره ۱۱۲ - چون شمع یک آغشتهٔ تنها بنمای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
