خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن به شمعی اشاره دارد که در تنهایی می‌سوزد و شبها را به روز تبدیل می‌کند. اگر آتش با شمع همراه شود، دیگر نیازی به گفتن «بالا بنمای» نیست. این شعر می‌تواند نمادی از عشق، فداکاری یا تنهایی باشد.
متن دارای مفاهیم نمادین و عرفانی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و مناسب سنین بالاتر است.
شماره ۱۱۲ - چون شمع یک آغشتهٔ تنها بنمای
چون شمع یک آغشتهٔ تنها بنمای
در سوز به روز برده شبها بنمای ۱
گر بر پهنا برفتی آتش با شمع
کی گویندی بدو که بالا بنمای ۲
در سوز به روز برده شبها بنمای ۱
گر بر پهنا برفتی آتش با شمع
کی گویندی بدو که بالا بنمای ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۱ - ای آتشِ شمع بر تنِ لاغرِ او
بعدی:باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
