شماره ۵۲ - خوش آن زمان که سر مهر بود خوبان را

خوش آن زمان که سر مهر بود خوبان را
کرشمه منع نمی کرد آه و افغان را ۱

چنین نبود در وصل بسته بر دل ها
نداشت قفل حرم، پره ی بیابان را ۲

ز ضعف، بند قبا آستین من شده است
نشانه ای به ازین نیست عشق پنهان را ۳

به پیش باده فروش آن قدر گرو جمع است
که نام نیست در آن خاتم سلیمان را ۴

ز قید، کیست که آزادی آرزو نکند؟
ز کاهلی ست ثبات قدم غلامان را ۵

به نوبهار جوانی ز کف پیاله منه
که می ز موج کند ریشخند، پیران را ۶

ز فوت گشتن دندان چه غم، سلامت باد
زبان ما که ولی نعمت است دندان را! ۷

ازو هزار کرامات دیده ایم سلیم
شراب کهنه بود پیر جام، مستان را ۸