خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر به زیبایی معشوق و نگاه نافذ او اشاره می‌کند. همچنین، از عناصر طبیعت مانند آهو، مور، و گلشن برای توصیف معشوق استفاده شده است. در پایان، شاعر از دشواری‌های راه عشق سخن می‌گوید.
متن دارای مضامین عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند 'بخت سیاه' و 'خار و خس راه' نیاز به تجربه و درک بیشتری از زندگی دارند.
شماره ۵۳ - آیینه کجا دیده ست، رخسار چو ماهش را
آیینه کجا دیده ست، رخسار چو ماهش را
با سرمه چه آمیزش، مژگان سیاهش را ۱
گاهی نظری از لطف می کرد به سوی من
بخت سیهم رم داد آهوی نگاهش را ۲
ای مور به این اندام، سرخیل سلیمانی
دیگر چه ازو خواهی، بردار کلاهش را ۳
سنجیده کسی بیند گر جانب این گلشن
برقی به کمین باشد هر برگ گیاهش را ۴
از چشم سلیم ای غیر، پیدا صف مژگان نیست
برداشته با دیده، خار و خس راهش را ۵
با سرمه چه آمیزش، مژگان سیاهش را ۱
گاهی نظری از لطف می کرد به سوی من
بخت سیهم رم داد آهوی نگاهش را ۲
ای مور به این اندام، سرخیل سلیمانی
دیگر چه ازو خواهی، بردار کلاهش را ۳
سنجیده کسی بیند گر جانب این گلشن
برقی به کمین باشد هر برگ گیاهش را ۴
از چشم سلیم ای غیر، پیدا صف مژگان نیست
برداشته با دیده، خار و خس راهش را ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۲ - خوش آن زمان که سر مهر بود خوبان را
گوهر بعدی:شماره ۵۴ - نگاه باغبانم، می پرستم لاله و گل را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
