خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از شبی عاشقانه و پر از احساس یاد می‌کند که در آن به حیلهگری و فریب مشغول است. او با استفاده از مژه‌هایش به عنوان سوزن، شب را به صبح روز قیامت می‌دوزد، که نشان‌دهنده‌ی عمق احساسات و تصاویر شاعرانه است.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند قیامت نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۰ - آن شب که بود وصال جان افروزم
آن شب که بود وصال جان افروزم
من جملهٔ شب حیلهگری آموزم ۱
از هر مژه سوزنی کنم تا شب را
بر صبحدم روز قیامت دوزم ۲
من جملهٔ شب حیلهگری آموزم ۱
از هر مژه سوزنی کنم تا شب را
بر صبحدم روز قیامت دوزم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۹ - گر صبح شبی واقعهٔ من دیدی
گوهر بعدی:شماره ۴۱ - دوش آن بت مستم به طلب آمده بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
