خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از شب طولانی و تاریک شکایت می‌کند و خود را به زلفِ جانان تشبیه می‌کند. او امیدوار است که شبِ سیاه مانند صبح خندان شود و خودش مانند دندان سپید گردد.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند «زلفِ جانان» و «زنگی سپید دندان» نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۰ - تا کی ز شبِ دراز گریان گردم
تا کی ز شبِ دراز گریان گردم
در تاریکی چو زلفِ جانان گردم ۱
گر زنگی شب، چو صبح، خندان گردد
من چون زنگی سپید دندان گردم ۲
در تاریکی چو زلفِ جانان گردم ۱
گر زنگی شب، چو صبح، خندان گردد
من چون زنگی سپید دندان گردم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹ - ای صبح دمی به خنده بگشای لبی
گوهر بعدی:شماره ۲۱ - ای صبح! مدم، مخند و مپسند آخر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
