شاعر از صبح میخواهد با خنده لبهایش را بگشاید تا او را از تاریکی شب نجات دهد. او اشاره میکند که چون صبح مانند خورشید در دل خود آتش دارد، اگر دمش گرم باشد، جای تعجب نیست.
این متن دارای مفاهیم عرفانی و شاعرانه است که ممکن است برای کودکان کمسال قابل درک نباشد، اما نوجوانان و بزرگسالان میتوانند از زیبایی و عمق آن لذت ببرند.
شماره ۱۹ - ای صبح دمی به خنده بگشای لبی
تا باز رهم من از چنین تیره شبی ۱
چون از خورشید در دل آتش داری
گر درگیرد دَمِ تو نَبْوَد عجبی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.