شاعر از صبح میخواهد که نخندد و نپسندد، زیرا او نگران است که امشب به روز تبدیل شود. او از صبح میپرسد که تا کی بر بامداد خواهد دمید.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عاطفی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و موضوعات مرتبط با گذر زمان مناسب سنین بالاتر است.
شماره ۲۱ - ای صبح! مدم، مخند و مپسند آخر
یک روز لب از خنده فرو بند آخر ۱
من میگریم که امشبی روز مشو
تو بر دَمِ بامداد تا چند آخر ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.