خلاصه و رده‌بندی سنی 15+

گل بیان می‌کند که از همان ابتدا متوجه شد برای مرگ آفریده شده است، حتی اگر به او صد برگ هم داده شود، در نهایت بی‌برگ و بی‌پناه به سرنوشت خود تسلیم می‌شود.

متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی درباره مرگ و سرنوشت است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، این موضوعات ممکن است برای برخی از افراد در این گروه سنی سنگین یا نگران‌کننده باشد.

مشاهده کامل

شماره ۱۸ - گل گفت که تا چشم گشادند مرا

گل گفت که تا چشم گشادند مرا
دیدم که برای مرگ زادند مرا ۱

هر چند که صد برگ نهادند مرا
بی برگ به راه سر بدادند مرا ۲
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) قالب: رباعی تعداد ابیات: ۲ ۴۵۵
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۷ - گل گفت که تا روی گشادند مرا
گوهر بعدی:شماره ۱۹ - گل گفت: کسم عمر به دریوزه نداد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.