خلاصه و رده‌بندی سنی 12+

گل از زیبایی و لطافت خود می‌گوید، اما در عین حال از درد و رنجی که تحمل می‌کند (مانند خارها) شکایت دارد. این متن بیانگر دوگانگی بین زیبایی و رنج در زندگی است.

متن دارای مفاهیم نمادین و فلسفی است که درک آن برای کودکان دشوار است. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند معنای عمیق تر آن را درک کنند.

مشاهده کامل

شماره ۱۷ - گل گفت که تا روی گشادند مرا

گل گفت که تا روی گشادند مرا
هم بر سر پای سر بدادند مرا ۱

هر چند لطیفِ عالمم میخوانند
بنگر تو که چه خار نهادند مرا ۲
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) قالب: رباعی تعداد ابیات: ۲ ۴۷۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۶ - گل گفت که دست زرفشان آوردم
گوهر بعدی:شماره ۱۸ - گل گفت که تا چشم گشادند مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.