خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
گل از عمر کوتاه خود شکایت دارد و بیان می‌کند که با وجود داشتن صد برگ، عمرش تنها یک روز است و این ناعادلانه است.
متن دارای مفاهیم فلسفی و انتزاعی درباره‌ی عمر و گذر زمان است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۱۹ - گل گفت: کسم عمر به دریوزه نداد
گل گفت: کسم عمر به دریوزه نداد
دادِ دلِ من گنبدِ فیروزه نداد ۱
ایام اگر چه داد صد برگ مرا
چه سود که برگِ عمر یک روزه نداد ۲
دادِ دلِ من گنبدِ فیروزه نداد ۱
ایام اگر چه داد صد برگ مرا
چه سود که برگِ عمر یک روزه نداد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸ - گل گفت که تا چشم گشادند مرا
گوهر بعدی:شماره ۲۰ - گل گفت: ز رخ نقاب باید انداخت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
