خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر از دل‌تنگی و ناله‌های بی‌پاسخ در دنیا سخن می‌گوید. هر ذره‌ای در جهان فریاد می‌زند که صدایش شنیده نشده است. این احساس غم و اندوه در سراسر متن مشهود است.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان شاعرانه و استعاری نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۸ - دی میشد و دل رها نمیکرد به کس
دی میشد و دل رها نمیکرد به کس
برخاسته صد فغان هر گوشه که بس ۱
امروز همی آمد و هر ذرّه که هست
فریاد همی کرد که فریادم رس ۲
برخاسته صد فغان هر گوشه که بس ۱
امروز همی آمد و هر ذرّه که هست
فریاد همی کرد که فریادم رس ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷ - دل دوش ز لعلِ همچو قندش میسوخت
گوهر بعدی:شماره ۲۹ - دوش آمد و گفت: مردمِ دوراندیش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
