خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت‌ها از عشق و سوزش دل و جان خود سخن می‌گوید و با تصاویر زیبا مانند لعل قند و زلف کمند، احساسات خود را بیان می‌کند. همچنین از خورشید که در برابر زیبایی معشوق خجل شده، صحبت می‌کند.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین استفاده از استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۷ - دل دوش ز لعلِ همچو قندش میسوخت
دل دوش ز لعلِ همچو قندش میسوخت
جان نیز ز زلفِ چون کمندش میسوخت ۱
خورشید سپر فکنده میرفت خجل
تا روز و شبِ تیره سپندش میسوخت ۲
جان نیز ز زلفِ چون کمندش میسوخت ۱
خورشید سپر فکنده میرفت خجل
تا روز و شبِ تیره سپندش میسوخت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶ - دوش از برِ خویش سرنگونم میتاخت
گوهر بعدی:شماره ۲۸ - دی میشد و دل رها نمیکرد به کس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
