خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر بیان می‌کند که دل انسان مانند مرغی است که توانایی پرواز در دو جهان را دارد و نیازی به خروج از آشیان خود ندارد. این متن بر عظمت و توانایی دل انسان تأکید دارد.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و تجزیه و تحلیل، به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.
شماره ۱۱ - دوش آمد و گفت: مرغِ دل عاجز نیست
دوش آمد و گفت: مرغِ دل عاجز نیست
در پرده بدارش که جز او را عزّ نیست ۱
چون هر دو جهان به زیر پر دارد دل
بیرون شدنش ز آشیان هرگز نیست ۲
در پرده بدارش که جز او را عزّ نیست ۱
چون هر دو جهان به زیر پر دارد دل
بیرون شدنش ز آشیان هرگز نیست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰ - دوش آمد و گفت: گِردِ اِعزاز مگرد
گوهر بعدی:شماره ۱۲ - دوش آمد و گفت: بی یقین مینرسی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
