خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، گوینده به مخاطب توصیه می‌کند که به دنبال عزت و افتخار نباشد، بلکه خواری را بپذیرد و از تکبر دوری کند. همچنین تأکید می‌کند که مخاطب سایه‌ای از اوست و باید در مسیر او حرکت کند و از او جدا نشود.
مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی موجود در متن برای درک و تأمل نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و زبان نمادین ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۱۰ - دوش آمد و گفت: گِردِ اِعزاز مگرد
دوش آمد و گفت: گِردِ اِعزاز مگرد
خواری طلب و دگر سرافراز مگرد ۱
میدان که تو سایهٔ منی خوش میباش
هرجا که روم از پی من باز مگرد ۲
خواری طلب و دگر سرافراز مگرد ۱
میدان که تو سایهٔ منی خوش میباش
هرجا که روم از پی من باز مگرد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹ - دوش آمد و گفت: گردِ تو حلقه کنیم
گوهر بعدی:شماره ۱۱ - دوش آمد و گفت: مرغِ دل عاجز نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
