خلاصه و ردهبندی سنی
15+
در این متن، شاعر از بیثباتی و ناپایداری زندگی سخن میگوید و توصیه میکند که با آرامش و رضایت زندگی کنیم، زیرا به غیر از این حالتی نخواهیم رسید.
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در متن ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد، اما نوجوانان و بزرگسالان میتوانند با این مضامین ارتباط برقرار کنند.
شماره ۱۲ - دوش آمد و گفت: بی یقین مینرسی
دوش آمد و گفت: بی یقین مینرسی
گاهی ز فلک گه ز زمین مینرسی ۱
ساکن شو و تن فرو ده و خوش دل باش
ماییم همه به جز چنین مینرسی ۲
گاهی ز فلک گه ز زمین مینرسی ۱
ساکن شو و تن فرو ده و خوش دل باش
ماییم همه به جز چنین مینرسی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱ - دوش آمد و گفت: مرغِ دل عاجز نیست
گوهر بعدی:شماره ۱۳ - دوش آمد و گفت: خویش را دشمن باش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.