خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، گوینده از کسی می‌خواهد که خانه‌شان را روشن کند و همراهی‌اش را با آنها بپذیرد، و از تأخیر و گفتن افسانه‌ها شکایت دارد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و نمادین است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، زبان و ساختار شعری آن برای مخاطبان با سطح درک بالاتر مناسب‌تر است.
شماره ۷ - دوش آمد و گفت: خانهٔ ما آخر
دوش آمد و گفت: خانهٔ ما آخر
روشن بکن ای یگانهٔ ما آخر ۱
وقت است که دست درکش آری با ما
تا کِی گوئی فسانهٔ ما آخر ۲
روشن بکن ای یگانهٔ ما آخر ۱
وقت است که دست درکش آری با ما
تا کِی گوئی فسانهٔ ما آخر ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶ - دوش آمد و گفت: «در درون ما را باش
گوهر بعدی:شماره ۸ - دوش آمد و گفت: ای شب و روزت غمِ من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
