شماره ۵ - عشق تو که ذرّه ذرّه تابنده بدوست

عشق تو که ذرّه ذرّه تابنده بدوست
هر حکم که او کرد، چو او کرد نکوست ۱

چون دانستم که مغزِ جانی ای دوست
از شادی این مغز نگنجم در پوست ۲