خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این ابیات از غم‌های مختلفی می‌گوید: گاهی از اندوه نفس و خرد، گاهی از نیک و بد زندگی، و در پایان آرزو می‌کند که در گوشهای بنشیند و بر گناهان خود بگرید.
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی در این شعر وجود دارد که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد.
شماره ۱۲ - گاهی ز غم نفس وخرد میگریم
گاهی ز غم نفس وخرد میگریم
گاهی ز برای نیک و بد میگریم ۱
گر آخر عمر گوشهای دست دهد
بنشینم و بر گناه خود میگریم ۲
گاهی ز برای نیک و بد میگریم ۱
گر آخر عمر گوشهای دست دهد
بنشینم و بر گناه خود میگریم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱ - دیرست که جان خویشتن میسوزم
گوهر بعدی:شماره ۱۳ - زان میترسم که در بلام اندازند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
