این متن شعری است که از قدرت و تأثیر محمد (ص) و دیگر شخصیتهای تاریخی مانند پسر ادهم و سلیمان سخن میگوید. در این شعر، تأثیر معنوی و قدرت این شخصیتها بر جهان و اتفاقات مختلف توصیف شده است.
این متن دارای مفاهیم عمیق تاریخی و مذهبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و مفاهیم پیچیدهتر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
غزل ۶۴۰ - تا باد سعادت ز محمد خبر افکند
زان مَردی و زان حَمله شَقاوَت سِپَر اَفْکَند ۱
از حالِ گدا نیست عَجَب گَر شود او پَست
تیغِ غَمِ تو از سَرِ صد شاه سَر اَفْکَند ۲
روزی پسرِ اَدْهَم اَنْدَر پِیِ آهو
مانندِ فَلَکْ مَرکَبِ شَبْدیز بَر اَفْکَند ۳
دادیش یکی شَربَت کَزْ لَذَّت و بویَش
مَستیش به سَر بَرشُد و از اسپ در اَفْکَند ۴
گفتند همه کَس به سَرِ کویِ تَحَیُّر
مِسکینْ پسرِ اَدْهَم تاج و کَمَر اَفْکَند ۵
از نامِ تو بود آن که سُلَیمان به یکی مُرغ
در مُلْکَتِ بِلْقیس شُکوه و ظَفَر اَفْکَند ۶
از یادِ تو بود آن که مُحمَّد به اشارت
غوغایِ دو نیمه شُدن اَنْدَر قَمَر اَفْکَند ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.