خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شامل اشعاری است که با استفاده از استعاره و کنایه، مفاهیم عمیق و فلسفی را بیان می‌کند. اشعار به موضوعاتی مانند تغییر، امید، تلاش و تحول اشاره دارند و از عناصر طبیعت و حیوانات برای انتقال مفاهیم استفاده شده است.

متن دارای مفاهیم عمیق و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و کنایه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.

مشاهده کامل

غزل ۶۱۸ - چون جغد بود اصلش کی صورت باز آید؟

چون جُغد بُوَد اَصْلَش کِی صورتِ باز آید؟
چون سیر خورَد مَردُم کِی بویِ پیاز آید؟ ۱

چون اُفْتَد شیرِ نَر از حَملهٔ حیز و غَر؟
وَزْ زَخمهٔ کونِ خَر کِی بانگِ نماز آید؟ ۲

پایِ تو شُده کوچک از تَنگیِ پاپوچَک
پا بَرکَش ای کوچک تا پَهن و دراز آید ۳

بُگْشای به امیدی تو دیدهٔ جاویدی
تا تابشِ خورشیدش از عَرشْ فَرازآید ۴

چَنگا تو سَری بَرکُن در حَلْقه سَر اَنْدَر کُن
تو خویش تُهی‌تَر کُن تا چَنگ به ساز آید ۵
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۶۱۷ - چشم از پی آن باید تا چیز عجب بیند
گوهر بعدی:غزل ۶۱۹ - آن صبح سعادت‌ها چون نورفشان آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.