خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
متن بیانگر این است که همه چیز در وجود انسان، از جمله خوبی‌ها و بدی‌ها، به خداوند نسبت داده می‌شود. شاعر از سرگشتگی و وابستگی خود به خدا سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که هرچه می‌گوید و انجام می‌دهد، بازتابی از خواست الهی است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و مذهبی است که ممکن است برای کودکان زیر 12 سال پیچیده باشد. درک این مفاهیم نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد.
رباعی ۱۸۷۵ - دل کیست همه کار و گیائیش توئی
دل کیست همه کار و گیائیش توئی
نیک و بد و کفر و پارسائیش توئی ۱
گفتم که برو مرا همین خواهی گفت
سرگشته من از توام مرا می‌گوئی ۲
نیک و بد و کفر و پارسائیش توئی ۱
گفتم که برو مرا همین خواهی گفت
سرگشته من از توام مرا می‌گوئی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۸۷۴ - دل گفت مرا بگو کرا می‌جوئی
گوهر بعدی:رباعی ۱۸۷۶ - دوش آمد آن خیال تو رهگذری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
