خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این شعر، دل از شخص می‌پرسد که به دنبال چه کسی می‌گردد و چرا در جهان سرگشته است. شخص پاسخ می‌دهد که دل خودش همان جواب را به او خواهد داد و او را به خودش ارجاع می‌دهد. این متن بیانگر جستجوی درونی و رابطه‌ی عرفانی بین انسان و دلش است.
مفاهیم عرفانی و فلسفی موجود در متن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد و نیاز به بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۸۷۴ - دل گفت مرا بگو کرا می‌جوئی
دل گفت مرا بگو کرا می‌جوئی
بر گرد جهان خیره چرا می‌پوئی ۱
گفتم که برو مرا همین خواهی گفت
سرگشته من از توام مرا می‌گوئی ۲
بر گرد جهان خیره چرا می‌پوئی ۱
گفتم که برو مرا همین خواهی گفت
سرگشته من از توام مرا می‌گوئی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۸۷۳ - دلدار مرا گفت ز هر دلداری
گوهر بعدی:رباعی ۱۸۷۵ - دل کیست همه کار و گیائیش توئی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
