شاعر از عشق و دلتنگی سخن میگوید و از این میترسد که معشوق او را شرمسار کند. او از وفاداری خود به معشوق در برابر دوست و دشمن سخن میگوید و نگران است که معشوق او را تحقیر کند.
متن دارای مفاهیم عاطفی و عاشقانهای است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات شعری ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
رباعی ۱۸۵۸ - در دل نگذشت کز دلم بگذاری
یا رخت فتاده در گلم بگذاری ۱
بسیار زدم لاف تو با دشمن و دوست
ای وای به من گر خجلم بگذاری ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.