در این متن، شاعر از عدم حیات و نبودن زندگی میگوید و اشاره میکند که حتی اگر از این عدم لقمهای برداری و بخوری، در نهایت با طبقهای حلوا مواجه میشوی که نه دکانی وجود دارد و نه حلوايی. این متن به نوعی به بیمعنایی و پوچی زندگی اشاره دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، موضوعاتی مانند پوچی و عدم حیات ممکن است برای این گروه سنی سنگین باشد.
رباعی ۱۸۳۵ - چون ساز کند عدم حیات افزائی
گیری ز عدم لقمه و خوش میخائی ۱
در میرسدت طبق طبق حلواها
آنجا نه دکان پدید و نه حلوائی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.