این متن به رابطهی علت و معلول در اعمال انسان و نتایج آن در جهان اشاره دارد. با استفاده از استعارههای طبیعی مانند گل و خار، و تخم و آسیا، تأکید میکند که هر عملی نتیجهای متناسب با خود دارد.
متن دارای مفاهیم انتزاعی و استعاری است که درک آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای کودکان کمسنوسال نامفهوم باشد.
رباعی ۱۸۳۴ - چون خار بکاری رخ گل میخاری
تا گل ناری بر ندهد گلناری ۱
فعل تو چو تخم و این جهان طاهون است
تا خشت بر آسیا بری خاک آری ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.