شاعر در این ابیات به توصیف زیباییهای معشوق میپردازد و از چشمان خمار، روی درخشان، گوهر و لعل بدخشان، و خندههای پنهان و جمال بینظیر او سخن میگوید.
محتوا شامل توصیفات شاعرانه و عاشقانه است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و مناسب میباشد. هیچ محتوای نامناسب یا پیچیدهای برای گروههای سنی پایینتر وجود ندارد.
رباعی ۱۸۲۹ - چشمان خمار و روی رخشان داری
کان گوهر و لعل بدخشان داری ۱
گیرم که چو غنچه خنده پنهان داری
گل را ز جمال خود تو خندان داری ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.