خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره دارد و از عناصری مانند روی، زلف و سحر برای توصیف او استفاده می‌کند. شاعر با بیان هنرمندانه، عشق و شیفتگی خود را نسبت به معشوق نشان می‌دهد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و استفاده از استعاره‌های ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، درک عمیق‌تر از شعر کلاسیک فارسی معمولاً به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد.
رباعی ۱۷۳۹ - ای روی ترا پیشه جهان‌آرائی
ای روی ترا پیشه جهان‌آرائی
وی زلف ترا قاعده عنبر سائی ۱
آن سلسلهٔ سحر ترا، آن شاید
کش می‌گزی و می‌کنی و می‌خایی ۲
وی زلف ترا قاعده عنبر سائی ۱
آن سلسلهٔ سحر ترا، آن شاید
کش می‌گزی و می‌کنی و می‌خایی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۳۸ - ای دیده تو از گریه زبون می‌نشوی
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۴۰ - ای ساقی از آن باده که اول دادی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
