شاعر در این بیتها از دیده، دل و جان خود میخواهد که از گریه و اندوه دست بردارند و به آرامش برسند، اما آنها همچنان در غم و درد فرو رفتهاند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی عمیق است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی بیشتری نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای شعری ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
رباعی ۱۷۳۸ - ای دیده تو از گریه زبون مینشوی
ای دل تو این واقعه خون مینشوی ۱
ای جان چو به لب رسیدی از قالب من
آخر بچه خوشدلی برون مینشوی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.