خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که با استفاده از استعاره‌ها و تصاویر زیبا، به جستجوی معنوی و درونی انسان اشاره می‌کند. شاعر از مفاهیمی مانند راه، مه، یوسف و چاه استفاده کرده تا نشان دهد که گاهی انسان در جستجوی چیزی است که درون خودش وجود دارد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و استعاری است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی دارد. همچنین، درک عمیق این شعر ممکن است برای سنین پایین‌تر دشوار باشد.
رباعی ۱۷۱۲ - ای بر سر ره نشسته ره می‌طلبی
ای بر سر ره نشسته ره می‌طلبی
در خرمن مه فتاده مه می‌طلبی ۱
در چاه زنخدان چنین یوسف حسن
خود دلو توئی یوسف و چه می‌طلبی ۲
در خرمن مه فتاده مه می‌طلبی ۱
در چاه زنخدان چنین یوسف حسن
خود دلو توئی یوسف و چه می‌طلبی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۱۱ - ای پر ز جفا چند از این طراری
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۱۳ - ای بنده اگر تو خواجه بشناختیی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
