شاعر از جفاها و رازهای پنهان گله میکند و از معشوق میخواهد که اگر وفاداری او را میپذیرد، رازهای دلش را آشکار کند. او تردید دارد که معشوق از احساسات درونی او آگاه باشد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابل فهم نباشد.
رباعی ۱۷۱۱ - ای پر ز جفا چند از این طراری
پنهان چه کنی آنچه به باطن داری ۱
گر سر ز خط وفای من برداری
واقف نیم از ضمیر دل پنداری ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.