خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن درباره‌ی شناخت حقیقی خداوند و دوری از غرور و خودپسندی است. اگر بنده خدا را به درستی بشناسد، دل از غرور خالی می‌کند و هرگز به غیر او توجه نمی‌کند.
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در متن برای درک و تأمل نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.
رباعی ۱۷۱۳ - ای بنده اگر تو خواجه بشناختیی
ای بنده اگر تو خواجه بشناختیی
دل را ز غرور نفس پرداختیی ۱
گر معرفتش ترا مسلم بودی
یک لحظه به غیر او نپرداختیی ۲
دل را ز غرور نفس پرداختیی ۱
گر معرفتش ترا مسلم بودی
یک لحظه به غیر او نپرداختیی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۱۲ - ای بر سر ره نشسته ره می‌طلبی
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۱۴ - ای پیر اگر تو روی با حق داری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
