خلاصه و ردهبندی سنی
14+
شاعر در این شعر به ابری خطاب میکند که با کارهای نابخردانهاش باعث تاریکی و ظلم در جهان شده است و تنها چیزی که برای مردم باقی میماند، گریه و اندوه است.
مفاهیم انتقادی و استفاده از استعارههای پیچیده مانند 'ابر' و 'ظلمانی' ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابلدرک نباشد. همچنین، موضوعات غمانگیز و انتقادی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۷۰۳ - ای ابر که تو جهان خورشیدانی
ای ابر که تو جهان خورشیدانی
کاری مقلوب میکنی نادانی ۱
از ظلم تو بر ماست جهان ظلمانی
بس گریه نصیب ماست تا گریانی ۲
کاری مقلوب میکنی نادانی ۱
از ظلم تو بر ماست جهان ظلمانی
بس گریه نصیب ماست تا گریانی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۰۲ - ای آنکه نظر به طعنه میاندازی
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۰۴ - ای از تو مرا گوش پرودیده بهی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.