متن بالا یک شعر عرفانی و اخلاقی است که به مخاطب هشدار میدهد تا به جای طعنه زدن و بازی با دیگران، به ارزشهای انسانی و معنوی توجه کند. همچنین، به گذرا بودن زندگی و غربت روح در این جهان اشاره دارد.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان زیر 15 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از واژهها و مفاهیم آن نیاز به تجربه و دانش بیشتری برای فهم کامل دارند.
رباعی ۱۷۰۲ - ای آنکه نظر به طعنه میاندازی
بشناس دمی تو بازی از جان بازی ۱
ای جان غریب در جهان میسازی
روزی دو فتاد مرغزی بارازی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.