شاعر در این ابیات بیان میکند که تمام عقل، تمیز و ارزشهای وجودی او، در واقع از آنِ معشوق است و خود را در برابر معشوق هیچ میپندارد.
مفاهیم عرفانی و ادبی این متن برای درک و ارتباط نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد قابل درک است.
رباعی ۱۶۸۸ - اندر سرم ار عقل و تمیز است توئی
وانچ از من بیچاره عزیز است توئی ۱
چندانکه به خود مینگرم هیچ نیم
بالجمله ز من هر آنچه چیز است توئی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.