این متن شعری عرفانی است که از عشق الهی سخن میگوید و مخاطب را به ترک دنیای مادی و ورود به عشق حقیقی دعوت میکند. شاعر از مخاطب میخواهد اگر جویای عشق است، به عمق دل رود و از ظواهر دنیوی بگذرد.
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. این متن更适合 افرادی که با ادبیات عرفانی آشنایی دارند یا به دنبال معانی عمیقتر هستند.
رباعی ۱۵۷۸ - گر عاشق عشق ما شدی، ای مهرو
بیرون شو ازین شش جهت تو بر تو ۱
در رو تو درین عشق، اگر جویایی
در بحر دل آن چه باشی اندر لب جو ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.