خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از معشوق خود می‌خواهد که نرود و همراه او بماند. او از معشوق به عنوان مونس و غمگسار یاد می‌کند و از او می‌خواهد که با می‌نوشی و شادی همراه او باشد.
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و استفاده از استعاره‌هایی مانند می‌نوشی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان زیر 16 سال نامناسب باشد. همچنین درک عمیق‌تر شعر نیاز به بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۵۷۷ - گر جمله برفتند نگارا تو مرو
گر جمله برفتند نگارا تو مرو
ای مونس و غمگسار ما را تو مرو ۱
پرمیکن و می ده و همی خند چو قند
ای ساقی خوب عالم آرا تو مرو ۲
ای مونس و غمگسار ما را تو مرو ۱
پرمیکن و می ده و همی خند چو قند
ای ساقی خوب عالم آرا تو مرو ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۵۷۶ - فرزانهٔ عشق را تو دیوانه مگو
گوهر بعدی:رباعی ۱۵۷۸ - گر عاشق عشق ما شدی، ای مه‌رو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
