در این متن، شاعر از درد و رنج به عنوان تنها چارهی موجود یاد میکند و مخاطب را به پذیرش آن دعوت مینماید. همچنین، تأکید میکند که اگرچه بخت یار نیست، اما نباید دلتنگ شد و در عوض باید از درد به عنوان انگیزهای برای حزن و اندوه استفاده کرد.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و تجربهی کودکان دشوار است و بیشتر مناسب افرادی است که توانایی تحلیل احساسات پیچیده را دارند.
رباعی ۱۴۸۰ - رو درد گزین درد گزین درد گزین
زیرا که دگر چاره نداریم جزین ۱
دلتنگ مشو که نیستت بخت قرین
چون درد نباشدت از آن باش حزین ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.