در این متن، شاعر فردی را توصیف میکند که از تمامی باورها، ادیان و اصول دنیوی و دینی فاصله گرفته و به هیچچیز پایبند نیست. این فرد نه به کفر و نه به اسلام، نه به دنیا و نه به دین، و نه حتی به حق، حقیقت، شریعت یا یقین اعتقادی ندارد. شاعر تعجب میکند که چه کسی در دو جهان چنین جسارتی دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، رویکرد انتقادی و بیاعتنایی به باورهای دینی و دنیوی ممکن است نیاز به بلوغ فکری برای درک مناسب داشته باشد.
رباعی ۱۴۷۹ - رندی دیدم نشسته بر خنگ زمین
نه کفر و نه اسلام و نه دنیا و نه دین ۱
نی حق نه حقیقت نه شریعت نه یقین
اندر دو جهان کرا بود زهرهٔ این ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.