خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
متن بیانگر احساسات شاعر درباره تغییر وضعیت و از دست دادن موقعیت یا عشق است. مهتاب بلند می‌شود و شاعر احساس پستی می‌کند، معشوق به هوش می‌آید و شاعر مست می‌شود. در نهایت، شاعر از دست دادن و ناامیدی را بیان می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، احساسات غمگین و ناامیدی بیان شده در آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
رباعی ۱۳۵۶ - مهتاب بلند گشت و ما پست شدیم
مهتاب بلند گشت و ما پست شدیم
معشوق به هوش آمد و ما مست شدیم ۱
ای جان جهان هرچه از این پس شمری
بر دست مگیر زانکه از دست شدیم ۲
معشوق به هوش آمد و ما مست شدیم ۱
ای جان جهان هرچه از این پس شمری
بر دست مگیر زانکه از دست شدیم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۵۵ - من یک جانم که صد هزار است تنم
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۵۷ - می‌پنداری که از غمانت رستم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
